Quarantina, czyli czterdzieści dni samotności…

Doskwiera Wam kwarantanna? Podziękujecie Dubrownikowi 😉

To właśnie tam, po raz pierwszy w Europie, wprowadzono przymusowy okres izolacji dla przybywających do miasta. Obowiązywał wszystkich podróżnych, bez względu na pochodzenie czy przynależność państwową. Nie robiono wyjątków nawet dla obywateli Republiki Raguzy.

Przepis wszedł w życie 27 lipca 1377 roku (został zapisany w tzw. Zielonej Księdze, pod łacińską nazwą: Veniens de locis pestiferis non intret Ragusium nel districtum). Jako miejsce przymusowej, 30-dniowej izolacji wskazano wysepki Mrkan, Bobara i Supetar (później także Ploče). Początkowe trzydzieści dni zostało wkrótce wydłużone do czterdziestu. Na wyznaczonych wyspach wzniesiono szereg budynków, by zapewnić tam przebywającym godziwe warunki odosobnienia. Nazywano je lazaretami, a nazwę tę zaczerpnięto z Biblii, dokładnie od imienia świętego Łazarza – patrona trędowatych. Wszystkie te działania były następstwem, szalejącej w tym okresie w Europie, dżumy, która we wcześniejszych latach nawiedziła Dubrownik aż pięciokrotnie.

Niemal pół wieku później, w roku 1423 obowiązkową izolację podróżnych wprowadziła także Republika Wenecka, nadając jej nazwę quarantina, czyli czterdzieści. Czterdzieści dni obligatoryjnej izolacji. Nas obowiązuje “tylko” czternaście, doceńmy to 😉

Rijeka, 28.03.2020

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.