“Pijana pruga”, czyli uprasza się nie jeździć pod gazem ;)

Podróżujący po Istrii wiedzą, że kolej nie cieszy się tu zbytnią popularnością. Ale nie zawsze tak było. Jeszcze jako poddana Cesarstwa Austro-Węgierskiego, Istria znalazła się w planach rozbudowy sieci kolejowej. Zamierzano przede wszystkim połączyć stolicę z najważniejszym i największym portem wojennym monarchii, jakim była Pula.

Budowę połączenia rozpoczęto w roku 1873, by już trzy później – 20 września 1876 w drogę wyruszył pierwszy pociąg. Jednak planu nigdy nie udało się zrealizować w całości. Linia kolejowa z Puli docierała tylko do miasteczka Divača w dzisiejszej Słowenii. To niewielkie i niemal zapomniane miasteczko, pod koniec XIX wieku stało się ważnym węzłem kolejowym, stąd wyruszały pociągi do wspomnianej już Puli, do Rijeki ale także do Wenecji i Triestu.

Choć ambitny plan budowy istryjskiej sieci kolejowej pozostał w sporej części na papierze, stał się przyczynkiem do powstawania kolejnych, krótszych tras. Jeszcze w czasach Cesarstwa uruchomiono połączenie pomiędzy miasteczkiem Kanfanar a Rovinjem. Planowano także budowę trasy do Rijeki, jednak ze względu na konflikt interesów Wiednia i Budapesztu nigdy jej nie zrealizowano.

Za to, już po II Wojnie Światowej rozszerzono istryjską ofertę transportu kolejowego o trasę łączącą górniczą Rašę z miasteczkiem Lupoglav. Liczyła ona niecałe 53 kilometry, ale oferowała podróżnym niezapomniane widoki: masyw górski Učka, dawne jezioro Čepić, miasteczka Boljun, Kršan, Kožljak… Otwarta w roku 1951 trasa służyła także transportowi towarowemu. Niestety w latach 90-tych XX wieku zainteresowanie przewozami zaczęło drastycznie spadać i trasę ostatecznie zamknięto.

“Pijana pruga”

Dziś tzw. Raska Linia (Raska Pruga) popada w zapomnienie i ruinę. Choć pojawiają się głosy o przywróceniu jej do życia i dawnej świetności, wciąż, niestety, pozostają tylko planami snutymi w zaciszach biur. A tory ukryte wśród wzgórz i pól Istrii stanowią atrakcję dla piechurów i rowerzystów przemierzających te tereny. Jak ten odcinek, zwany “pijaną prugą”, a znajdujący się mniej więcej w połowie dawnej Raškiej Linii, tuż przy opuszczonym miasteczku Kožljak.

1 Komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.